Θεωρία Σχεδίασης «Μπορεί ένας άλλος ηλεκτρολόγος να καταλάβει το σχέδιό μας χωρίς να μας ρωτήσει;» Το κεντρικό πρόβλημα Ένας ηλεκτρολόγος πρέπει να ελέγξει έναν πίνακα αυτοματισμού. Ο κατασκευαστής του απουσιάζει και έχει αφήσει ένα πρόχειρο σχέδιο: σύμβολα χωρίς ονομασίες, ασαφείς διασταυρώσεις αγωγών και επαφές σχεδιασμένες σε διαφορετικές καταστάσεις. Η ομάδα σας αναλαμβάνει να εντοπίσει τις ασάφειες και να παραδώσει ένα σχέδιο που μπορεί να διαβάσει ένας άλλος τεχνικός. Κάθε αλλαγή πρέπει να συνοδεύεται από αιτιολόγηση. Η δραστηριότητα γίνεται με σχέδια, φωτογραφίες και αποσυνδεδεμένα εξαρτήματα, χωρίς ηλεκτροδότηση. Τι επιδιώκουμε να μπορούν να κάνουν οι μαθητές • Να εξηγούν με παράδειγμα γιατί χρειάζονται τυποποιημένα σύμβολα. • Να διακρίνουν το κύκλωμα ισχύος από το κύκλωμα ελέγχου με βάση τη λειτουργία τους. • Να συσχετίζουν το πηνίο και τις επαφές του ίδιου ηλεκτρονόμου, ακόμη και όταν βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία του σχεδίου. • Να διαβάζουν τις επαφές στην καθορισμένη κατάσταση αναφοράς. • Να ξεχωρίζουν τη διασταύρωση αγωγών από την ηλεκτρική σύνδεση. • Να ελέγχουν τη σαφήνεια ενός σχεδίου και να τεκμηριώνουν διορθώσεις. Η πρόκληση της επικοινωνίας Δείχνεις μια φωτογραφία απλού πίνακα ή δίνεις σε κάθε ομάδα ένα σύνολο αποσυνδεδεμένων εξαρτημάτων: μπουτόν, ηλεκτρονόμο και ενδεικτική λυχνία. Ζητάς: «Αποδώστε σε ένα πρόχειρο σχέδιο πώς ένα μπουτόν μπορεί να δώσει εντολή σε έναν ηλεκτρονόμο. Χρησιμοποιήστε όποιον τρόπο θεωρείτε κατάλληλο.» Οι ομάδες ανταλλάσσουν τα σχέδια χωρίς προφορικές εξηγήσεις. Η ομάδα που παραλαμβάνει γράφει: • Τι αναγνωρίζει με βεβαιότητα; • Τι υποθέτει; • Σε ποια σημεία χρειάζεται να ρωτήσει τον σχεδιαστή; Διερευνητική ερώτηση: Ποιες κοινές συμφωνίες θα μας επέτρεπαν να καταλαβαίνουμε όλοι το ίδιο πράγμα; Παραδοτέο: ένας πρώτος κατάλογος απαιτήσεων, όπως κοινά σύμβολα, ονομασίες, σαφείς συνδέσεις και καθορισμένη κατάσταση επαφών. Η θεωρία για την τυποποίηση εισάγεται μετά τις παρατηρήσεις τους. Τέσσερις αποστολές διερεύνησης Κάθε ομάδα περνά από τέσσερις σταθμούς, για περίπου 8 λεπτά στον καθένα. Σε κάθε σταθμό συμπληρώνουν: Για τον σταθμό Γ, διευκρινίζεις ότι στα συνήθη παραδείγματα ηλεκτρονόμων και μπουτόν η κατάσταση αναφοράς είναι χωρίς διέγερση του πηνίου και χωρίς εξωτερική ενεργοποίηση του μπουτόν. Το σχέδιο με τις κρυμμένες ασάφειες Δίνεις ένα διδακτικό σχέδιο με πέντε σκόπιμα προβλήματα: • Πηνίο χωρίς αναγνωριστικό. • Βοηθητική επαφή χωρίς ένδειξη σε ποιον ηλεκτρονόμο ανήκει. • Ασαφή διασταύρωση αγωγών. • Μία επαφή αποδοσμένη σε ενεργοποιημένη κατάσταση, ενώ οι υπόλοιπες βρίσκονται σε ηρεμία. • Περιττές διασταυρώσεις που δυσκολεύουν την ανάγνωση. Δεν ανακοινώνεις πόσα προβλήματα υπάρχουν. Ζητάς: «Ποια σημεία μπορούν να οδηγήσουν δύο τεχνικούς σε διαφορετικές ερμηνείες;» Οι μαθητές καταγράφουν: Το κριτήριο είναι η τεκμηρίωση: γιατί το σημείο είναι ασαφές και πώς η αλλαγή βελτιώνει την ανάγνωση. Κατασκευάζουμε ένα σχέδιο που «μιλάει» Κάθε ομάδα ανασχεδιάζει το κύκλωμα που της δόθηκε. Η αποστολή είναι: «Παραδώστε το σχέδιο σε άλλη ομάδα, ώστε να εξηγήσει τη λειτουργία του χωρίς προφορική βοήθεια.» Το σχέδιο πρέπει να περιλαμβάνει: • Σαφή διάκριση ισχύος και ελέγχου, όπου υπάρχουν και τα δύο. • Σύμβολα με την ίδια κατάσταση αναφοράς. • Συνεπή αναγνωριστικά για πηνίο και επαφές της ίδιας συσκευής. • Ευδιάκριτες συνδέσεις και διασταυρώσεις. • Τίτλο και τις απαραίτητες ενδείξεις τροφοδοσίας. Αν οι μαθητές δεν έχουν ακόμη διδαχθεί αυτοσυγκράτηση, χρησιμοποιείς ένα απλό κύκλωμα στιγμιαίου χειρισμού ηλεκτρονόμου. Έτσι η διερεύνηση παραμένει στη σχεδίαση και την ανάγνωση. Έλεγχος από άλλη ομάδα Η ομάδα που παραλαμβάνει το σχέδιο καλείται να: • Αναγνωρίσει τα εξαρτήματα. • Βρει ποιες επαφές ανήκουν σε κάθε πηνίο. • Περιγράψει τι συμβαίνει όταν ενεργοποιείται το μπουτόν και όταν αφήνεται. • Εντοπίσει ένα σημείο που χρειάζεται βελτίωση. Κρίσιμο ερώτημα: «Η ομάδα που διάβασε το σχέδιο κατάλαβε τη λειτουργία που είχατε προβλέψει; Αν όχι, ποιο στοιχείο χρειάζεται αλλαγή;» Οι σχεδιαστές διορθώνουν το σχέδιό τους με βάση την ανατροφοδότηση. Ατομική αξιολόγηση εξόδου Κάθε μαθητής απαντά σύντομα: • Γιατί σχεδιάζουμε τις επαφές σε κοινή κατάσταση αναφοράς; • Πώς αναγνωρίζουμε ότι ένα πηνίο και μια απομακρυσμένη επαφή ανήκουν στην ίδια συσκευή; • Τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα σε μια διασταύρωση και έναν κόμβο σύνδεσης; • Γιατί διαχωρίζουμε ισχύ και έλεγχο; • Ποια αλλαγή στο σχέδιο της ομάδας σου βελτίωσε περισσότερο την κατανόησή του; Παρατηρήσεις Κλίμακα: Τα σχηματικά διαγράμματα κυκλωμάτων αποδίδουν τις ηλεκτρικές σχέσεις και συνήθως δεν σχεδιάζονται σε κλίμακα. Οι κατόψεις εγκαταστάσεων και τα σχέδια διάταξης μπορεί να σχεδιάζονται σε κλίμακα. Συνδέσεις: Η κουκκίδα δηλώνει ηλεκτρική σύνδεση των γραμμών. Από μόνη της δεν καθορίζει τον τρόπο κατασκευής της σύνδεσης. Δεν μας πληροφορεί πώς έγινε η σύνδεση στην πράξη: μπορεί να έγινε με κλέμμα, βιδωτό συνδετήρα, συγκόλληση ή άλλον κατάλληλο τρόπο. Διαχωρισμός ισχύος–ελέγχου: Μικρότερο ρεύμα στο κύκλωμα ελέγχου δεν συνεπάγεται απαραίτητα χαμηλή ή ακίνδυνη τάση. Δοκιμασία εξόδου Το σχέδιο κρύβει λάθη — Μπορείς να τα εντοπίσεις και να τα διορθώσεις;
Σταθμός
Υλικό και αποστολή
Ερωτήσεις που οδηγούν την έρευνα
Α. Σύμβολο και πραγματικό εξάρτημα
«Το σύμβολο περιγράφει την εμφάνιση ή τη λειτουργία; Μπορούν εξαρτήματα διαφορετικής εμφάνισης να έχουν το ίδιο σύμβολο;»
Β. Ισχύς ή έλεγχος;
«Ποια διαδρομή μεταφέρει ενέργεια στον κινητήρα; Ποια καθορίζει πότε θα λειτουργήσει; Γιατί οι κύριες επαφές και το πηνίο του ίδιου ηλεκτρονόμου εμφανίζονται χωριστά;»
Γ. Σε ποια κατάσταση βρίσκεται η επαφή;
«Τι σημαίνει “κανονικά”; Είναι η κατάσταση στην οποία λειτουργεί συνήθως η εγκατάσταση; Γιατί πρέπει να χρησιμοποιούμε κοινή κατάσταση αναφοράς;»
Δ. Διασταύρωση ή σύνδεση;
«Οι γραμμές που τέμνονται συνδέονται πάντα; Μπορεί μια κουκκίδα να αλλάξει τη λειτουργία; Πού χρειάζεται σύμβολο ακροδέκτη;»
Σημείο του σχεδίου
Πιθανή παρερμηνεία
Προτεινόμενη διόρθωση
Αιτιολόγηση
Αρχική υπόθεση Τι πιστεύαμε πριν;
Στοιχείο που ελέγξαμε Ποια παρατήρηση ή πληροφορία χρησιμοποιήσαμε;
Τελικό συμπέρασμα Τι επιβεβαιώσαμε ή αλλάξαμε;
Επιμέλεια: Νίκος Χατζηγεωργίου ΤΟΜΕΑΣ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΑΣ, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ                                                                                                                       1o ΕΠΑΛ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ                                                                                                 3ο ΕΚ Β ΑΘΗΝΑΣ (ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΩΝ
Για το μάθημα «Θεωρία σχεδίασης ηλεκτρολογικών κυκλωμάτων αυτοματισμού», μετά την ολοκλήρωση των διερευνητικών δραστηριοτήτων, οι μαθητές αναμένεται να μπορούν: Στόχοι γνώσεων Να εξηγούν τον ρόλο του ηλεκτρολογικού σχεδίου ως κοινής γλώσσας επικοινωνίας μεταξύ τεχνικών. Να αναγνωρίζουν βασικά σύμβολα και να τα αντιστοιχίζουν με πραγματικά εξαρτήματα: μπουτόν, ηλεκτρονόμο, πηνίο και ενδεικτική λυχνία. Να διακρίνουν τη λειτουργία του κυκλώματος ισχύος από τη λειτουργία του κυκλώματος ελέγχου. Να εξηγούν τις έννοιες NO, NC και κατάσταση ηρεμίας. Να διακρίνουν τη διασταύρωση αγωγών χωρίς σύνδεση, τον κόμβο ηλεκτρικής σύνδεσης και τον ακροδέκτη. Να εξηγούν γιατί απαιτούνται σαφείς ονομασίες και κοινά αναγνωριστικά για το πηνίο και τις επαφές της ίδιας συσκευής. Στόχοι δεξιοτήτων Να ιχνηλατούν ηλεκτρικές διαδρομές σε απλά σχέδια, αναγνωρίζοντας συνδέσεις και ανεξάρτητους κλάδους. Να προβλέπουν την κατάσταση των επαφών NO και NC πριν, κατά και μετά την ενεργοποίηση ενός πηνίου. Να αποδίδουν σχηματικά τον χειρισμό ενός ηλεκτρονόμου μέσω μπουτόν. Να εντοπίζουν ελλείψεις, ασάφειες και ασυνέπειες σε ένα διδακτικό σχέδιο. Να διορθώνουν το σχέδιο και να αιτιολογούν κάθε αλλαγή με βάση τη σαφήνεια και τη λειτουργία του κυκλώματος. Να ελέγχουν την αναγνωσιμότητα του σχεδίου τους μέσω ανταλλαγής με άλλη ομάδα και να το βελτιώνουν βάσει της ανατροφοδότησης. Στόχοι στάσεων Να αντιμετωπίζουν τη σαφήνεια και την ακρίβεια του σχεδίου ως στοιχεία επαγγελματικής ευθύνης. Να ζητούν διευκρινίσεις όταν ένα σχέδιο είναι ασαφές, αντί να θεωρούν τις υποθέσεις τους βέβαιες. Να τεκμηριώνουν τις επιλογές τους και να αναθεωρούν όταν προκύπτουν νέα στοιχεία. Να συνεργάζονται, να ακούν διαφορετικές ερμηνείες και να παρέχουν εποικοδομητική ανατροφοδότηση. Να αναγνωρίζουν τα λάθη ως ευκαιρίες διερεύνησης και βελτίωσης. Να τηρούν την εργασία χωρίς τάση κατά την αναγνώριση και εξέταση των πραγματικών εξαρτημάτων.